Joris Jonckheere: "Ik doe het ontzettend graag. Er is heel veel variatie in mijn werk." - Juri

Enter your keyword

News

Joris Jonckheere: “Ik doe het ontzettend graag. Er is heel veel variatie in mijn werk.”

Joris Jonckheere: “Ik doe het ontzettend graag. Er is heel veel variatie in mijn werk.”

Er is voetbal op televisie. Joris Jonckheere is geen fan. Ik ook niet. Een rustige avond dus om hem even te interviewen. Dat dit beter ‘s avonds kan, heeft zo zijn redenen. Een hoofdprojectleider met vier grote werven en enkele ‘afwerkingen’ is over dag een bijna onmogelijk te strikken persoon.

 

Geen voetbalfan! Ben jij de vreemde eend in de bijt?
De familie De Bock houdt inderdaad veel van voetbal. En de firma steunt veel sportieve initiatieven voor team building. Ik houd het liever wat rustiger. Dat betekent niet dat ik niet mee ben. Als actieve supporter zie je mij vaak aan de zijlijn. En vóór en na de wedstrijd weet je mij ook wel te vinden…

Neem je dan helemaal niet deel aan sportieve uitdagingen?
Jawel, maar ik houd meer van rustige sporten. Bij bowling en kaarten ben ik, indien mogelijk, altijd van de partij. Ik ga ook graag eens een weekendje weg, of met kameraden iets gaan eten.

Wat typeert jou in je werk?
Ik ben iemand van de grote werven, met veel volk en veel omzet. Kleine werven met weinig volk zijn niets voor mij. Noem mij maar iemand van het ‘alles of niets’ type. De grote uitdaging voor mij is, het project op de vooropgestelde termijn af te leveren, én winst te maken. Dat doet me echt plezier.

Hoe beheer je vier grote werven? Hoe ziet je werkweek er uit?
Op de werf heb ik jonge werfleiders die de dagelijkse taken overnemen eens de werf is opgestart. Toch bezoek ik elke werf één à twee keer per week. Er is sowieso al de wekelijkse werfvergadering, waar ik aanwezig ben. Het tweede bezoek valt volgens noden en omstandigheden.

Je zit dus veel in de wagen?
Ja, maar ook dat is een werkplek. Van zodra ik ingestapt ben, beginnen de telefoontjes, handsfree, voor afspraken enz. Op kantoor heb ik in de aankoopdienst een vaste back up: Eveline stuurt mijn mails uit, zoekt leveranciers, doet prijsaanvragen, plaatst bestellingen, vraagt vergunningen aan, noem maar op…

Is dat voor alle hoofdprojectleiders zo?
Ja, we werken allen in tandem. Gezien we praktisch constant op verplaatsing zijn, zou dat niet anders kunnen. We hebben meestal enkel de latere namiddag of ‘s avonds tijd om op kantoor te komen.

Het kan dan laat worden, of?
Ja, maar als het té laat wordt, krijgen we onder onze voeten van Joachim, de grote baas (lacht).

Toch klop je waarschijnlijk lange werkdagen?
Ik werd na een sollicitatiegesprek aangeworven door Juliaan, de vader van Joachim. Hij zei me dat niet direct, maar sprak opeens “Begin maar morgen”. Toen ik hem vroeg om hoe laat hij me dan verwachtte, zei hij “Oh, niet te vroeg. Zeven uur of halfacht is goed”. Als net afgestudeerd student was het wel een hele verandering…

Dat is inmiddels twaalf jaar geleden. Is er sindsdien enig iets gewijzigd?
Neen, vandaag begin ik zelfs vroeger. En vóór 7 uur, halfacht ‘s avonds ben ik niet naar huis. Maar ik doe het ontzettend graag. Er is heel veel variatie in mijn werk en ik kan mijn dagindeling en werk zelf plannen. Enkel de vier werfvergaderingen liggen vast.

Op de werf heb je jonge werfleiders. Hoe is de werkverhouding?
De relatie met de jongeren, als ik ze zo mag noemen, is echt uitstekend. Iemand die nieuw aangeworven wordt, is de eerste vrijdagavond al aanwezig bij het ‘pintje’. We vormen een echte clique, zonder onderscheid van leeftijd, opleiding of anciënniteit. Bij JURI kennen we mekaar allemaal.